Haroon Mirza

Haroon Mirza oogstte al veel internationale lof voor zijn installaties waarbij hij de interactie en wrijving tussen klank- en lichtgolven en elektrische stroom test. Hij ontwerpt daarvoor kinetische sculpturen, performances en meeslepende installaties. Als een voorvechter van interferentie, creëert hij opzettelijk situaties waarin electro-akoestische of radio storingen voorkomen. Zelf beschrijft zijn rol als componist als het manipuleren van elektriciteit als een live, onzichtbaar en veranderlijk gegeven om het te laten dansen op andere toonaarden.

De instrumenten die hij hiervoor gebruikt variëren van platenspelers, videomateriaal, LEDs en bestaande werken tot huishoudelijke toestellen en meubels. Processen worden ontbloot en klanken bezetten de ruimte op een weerspannige wijze, om zo gedragscodes te testen en de atmosfeer op te laden.

Mirza nodigt ons uit het perceptuele onderscheid tussen lawaai, geluid en muziek te heroverwegen. Hierbij gaat hij dieper in op de kwestie van het categoriseren van culturele normen. “Alle muziek is georganiseerd geluid of georganiseerd lawaai”, zegt hij. “Dus zolang dat het akoestisch materiaal georganiseerd is, zijn het enkel de perceptie en de context die bepalen of iets muziek, lawaai, geluid is”.

Credits

2011
Anechoic chamber, LEDs, amp, speakers, electronic circuit
129 15/16 × 314 15/16 × 275 9/16" (330 × 800 × 700 cm)
Courtesy of The Museum of Modern Art (MoMa)
Gift of Lisson Gallery